Σήμερα η Θεσσαλονίκη μας φοράει τα γιορτινά της. Γιορτάζει τον προστάτη της, τον Άγιο Δημήτριο, έναν άνθρωπο που πλήρωσε με την ίδια του τη ζωή το δικαίωμα να αγαπά, να πιστεύει και να ξεχωρίζει. Όμως, πέρα από τα κεριά, τις λιτανείες και το εορταστικό κλίμα, η σημερινή ημέρα κρύβει ένα βαθύ, σχεδόν συγκλονιστικό μήνυμα μέσα στο Ευαγγελικό της ανάγνωσμα. Ένα μήνυμα που ακουμπά κάθε άνθρωπο που ένιωσε ποτέ το βάρος της άδικης κριτικής, της απόρριψης ή του φθόνου.

«Αυτά σας διατάζω, να αγαπάτε ο ένας τον άλλον», ξεκινάει ο Χριστός. Και αμέσως μετά, με μια ειλικρίνεια που σοκάρει, προσγειώνει τους μαθητές Του στην πραγματικότητα: «Αν ο κόσμος σας μισεί, να ξέρετε ότι έχει μισήσει εμένα πριν από εσάς».

Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί, στις δικές μας μικρές ή μεγάλες καθημερινές μάχες: «Γιατί; Τι έκανα και με σχολιάζουν έτσι; Γιατί τόση κακία, τόση επίκριση, τόσος πόλεμος, ενώ εγώ προσπάθησα μόνο να προσφέρω ή να κάνω τη δουλειά μου σωστά;»

Ο Χριστός μάς δίνει την απάντηση, ξεκάθαρα και χωρίς ωραιοποιήσεις. Η άδικη κριτική, η παρεξήγηση, ακόμα και το μίσος, δεν είναι η εξαίρεση στη ζωή· είναι το αναπόφευκτο. Είναι το τίμημα που πληρώνει όποιος επιλέγει να μην «κουμπώνει» στα καλούπια του κόσμου, όποιος αρνείται να γίνει μάζα, όποιος τολμά να έχει φως μέσα του. «Αν ήσασταν από τον κόσμο, ο κόσμος θα αγαπούσε το δικό του δημιούργημα», λέει το κείμενο. Όταν ξεχωρίζεις, όταν προσπαθείς να κρατήσεις τις αξίες σου ανέπαφες, γίνεσαι αυτόματα ο καθρέφτης που τυφλώνει εκείνους που επέλεξαν να ζουν στο σκοτάδι ή στη μετριότητα. Και ο καθρέφτης, δυστυχώς, συχνά δέχεται πέτρες.

Το να μας πληγώνουν οι άλλοι άδικα είναι νομοτέλεια. Το ζήτημα, όμως, είναι τι κάνουμε εμείς με αυτόν τον πόνο.

Η εύκολη λύση είναι να κλειστούμε στο καβούκι μας, να γίνουμε κυνικοί, να απαντήσουμε με το ίδιο νόμισμα ή να αφήσουμε την πικρία να μας δηλητηριάσει. Όμως η εντολή του Ευαγγελίου παραμένει εκεί, πεισματικά ανατρεπτική: «να αγαπάτε αλλήλους». Όχι επειδή οι άλλοι το αξίζουν πάντα. Όχι επειδή είναι εύκολο. Αλλά επειδή η αγάπη είναι η μοναδική ασπίδα για να μην γίνουμε ίδιοι με εκείνους που μας πλήγωσαν.

Σήμερα, ας κρατήσουμε αυτό για το ξεκίνημα της εβδομάδας. Οι επικρίσεις, τα σχόλια και οι αδικίες θα έρθουν —είναι υπογεγραμμένο στο «συμβόλαιο» της ζωής. Αλλά η δική μας απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι η πίστη στο δικό μας δρόμο, η αξιοπρέπεια και, όσο κι αν κοστίζει, η επιμονή στο να βλέπουμε τον κόσμο με καθαρή καρδιά.

Χρόνια πολλά στη Θεσσαλονίκη μας, χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!